شعروحرف های عاشقانه

خدا وصیت منو گوش بده...

عاشق تنها...

در خواب ناز بودم شبی   

                دیدم کسی در میزند

                          در را گشودم روی او

                                     دیدم غم است در میزند

   ای دوستان بی وفا

             از غم بیاموزید وفا.....

                       غم با همه بیگانگی

                                   هر شب به من سر میزند

................

من وتو با هميم اما دلامون خيلي دوره

هميشه بين ما ديوار صد رنگ غروره

نداريم هيچ کدوم حرفي که بازم تازه باشه

چراغ خنده هامون خيلي وقته سوت و کوره

من وتو،من وتو ،من وتو

هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم

خسته از اين قصه ها ييم هم صداي بي صداييم

نشستيم خيلي شب ها قصه گفتيم از قديما

يه عمره وعده ها رو داديم و حرف ها رو گفتيم

ديگه هيچي نمي مونه براي گفتن ما

گلاي سرخمون پوسيده موندن توي باغچه

ديگه افتاده از پا ساعت پير رو طاقچه

گلاي قالي رنگ زرد پاييزي گرفتن

اونام خسته شدن از حرف هر روز تو و من

 

من وتو ،من و تو ،من وتو هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم خسته از اين قصه هاييم هم صداي بي صداييم

...........................

 

 

حس غريبي است
خوشم مي آيد
ولي گريه ام مي گيرد
انگارخودم غم را به دلم راه مي دهم
و هر بار خجالت مي كشم بگويم:
دوستت دارم

مي خواهم غم دوست داشتنت را
به همراه داشته باشم

و اين چه غم دوست داشتني اي است
*******
ودلم
دلم هر روز برايت تنگ تر مي شود
چون دو سه روز تو
دو سه سال من است...

ولي حيف
تو اين را نمي داني
ولي باز تقصير دلم است

...خودم نگذاشتم تو اين رابفهمي
*******
وهر بار شعرهايم
به خاطر تو
بي آرايه تر از قبل
چون تو مي آيي وآرايه اش مي شوي

هر با از چشمانت مي نويسم
استعاره ميشود از ستاره ها

و صورتت
صورت تو ماه را بخاطرم مي آورد
و....
و...
و...
پس چه نياز به آرايه است
*******
ولي اي كاش
اي كاش در كنارت من كهنه سطرها را مي سرودم
و خود بودي ومي ديدي و پر مي كردي تمام ذرات وجودم را
كه براي تصوير دل كردنت
آسماني از ستاره ها مي شوند
وجاي ماه را بينشان خالي مي گذارند
ولي بازهم نمي دانم
چرا

چرا زندگي ام پر شده از اي كاش ها....

 

 

بخاطرتمام اوقاتی که درکنارم ایستادی،

به خاطرتمام حقایقی که چشمانم رابه رویشان  

بازکردی،بخاطرتمام لذتی که به زندگیم بخشیدی،بخاطرتمام اشتباهاتی که

 جبرانکردی بخاطرتمام

رویاهایی که جامه حقیقت پوشاندی وبه خاطرتمام عشقی که درتویافتم

تاابدسپاسگذارخواهم

بود.مراایستادی وهرگزاجازه سقوط ندادی وتاآخرحمایتمکردی.قدرتم به روی ضعف،صدایم دربی

زبانی وچشمانم آنگاه که نمیمیرم ایمانم دادی ازآن روی که ایمان 

 داشتی به هرآنچه هستم.بال دادی

وپروازم.بامهربانیت آسمان به سرانگشتانم سابید.ناامیدبودم وتوبازش

گرداندی.سپاسگذرامبرای تمام

روزهایی که به من بخشیدی.شایدآنقدرآگاه نباشم ولی حقسقت راخوبمی دانم

که باعشق توتقدیس شده

بودم.قدرتم به روی ضعف،صدایم دربی زبانی وچشمانم آنگاه که نمیمیرم

ونوری درتاریکی که عشقت

 رابرزندگیم می تابیدی،الهام شدی ودرمیان این نیرنگ زار،تنهاحقیقت

بودی.دنیایم بخاطرتوبهترین

شد.سپاسگذارم برای تمام روزهایی که  به من بخشیدی

قربان همه شما :فرهاد   تابعد ....

 

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زن

آه اي خدا كه دست توانايت

بنيان نهاده عالم هستي را

بنماي روي و از دل من بستان

شوق گناه و نفس پرستي را

 

راضي مشو كه بنده ناچيزي

عاصي شود بغير تو روي آرد

راضي مشو كه سيل سرشكش را

در پاي جام باده فرو بارد

 

از تنگناي محبس تاريكي

از منجلاب تيره اين دنيا

بانگ پر از نياز مرا بشنو

آه، اي خداي قادر بي همتا....

میخوام به داشتنت برای همیشه فکرکنم وایمان دارم که تو برای همیشه مال منی...

ومیدونم که این اتفاق می افته..این راز منه دوستت دارم

تو کتاب راز خوندم که به هرچی ایمان قلبی داشته باشی  همون برات اتفاق میافته

من اینرا بارها خودم تجربه کردم در مورد کارم درسم دوستام و...ایمان فلبی همون ایمان به خداست از نوع بدون شک وتردید..

من عاشق این آهنگم...

هنوزم در پي اونم
كه عشقش سادگي باشه
نگاهاي پر از مهرش
پناه خستگي باشه

ميگن جوينده يابندس
ولي پاهاي من خستس
من حتی با همين پاها ميرم
تا حدي كه جا هست

هنوزم در پي اونم
كه اشكامو روي گونم
با اون دستاي پر مهرش
كنه پاك و بگه جونم
بگه جونم
نكن گريه منم اينجام
بزار دستاتو تو دستام
تو احساس منو ميخواي
   منم اي واي تو رو ميخوام.....

برام مهم نیست اون کیه که اومده تو زندگیت

اون که توروازم گرفت بااون همه خوب و بدیت

برام مهم نیست جای من دست کی توی دستته

رفتی ولی اینو بدون دلم هنوز به یادته

می خوای فراموشم کنی ولی هنوز عاشقتم

برو ولی یادت باشه همیشه چشم به راهتم

خواستی سراغتم نیام اخه چرا؟واسه ی چی؟

مگه گناه من چیه که منو ساده می فروشی؟

دیگه توی دل تو عشق من جا نداره

حالا چشم من باید اشک حسرت بباره

ولی من تا همیشه سر حرفام می مونم

تو تموم لحظه هام واسه چشمات می خونم

تو شکستی قلبمو تویی که اتیشم زدی

تو رها کردی منو تویی که دل به اون دادی

منم از خدا می خوام تورو واسش نگه داره

منو با دوریه تو خدا تنها نذاره

....................................

یادته گفتی داریم برای همدیگه یه شرط

که بمیریم اگه داشته باشیم قلب سنگ و سرد

باشیم همیشه برا هم مثال دارو و مرحم

اگه خوب نشدیم همدیگرو بکنبم کفن

اما فهمیدیم عشق بینمون بوده خنثی

فقط می کردیم براهم تظاهروادعا

تو قرارا فقط به همدیگه میکردیم سلام

یه چیزی کم داشتیم مثل موسیقیه بی کلام

روزامون شده بودمثل کاغذای باطله

که ما خطای توش بودیم خطای بی عاطفه

دیگه فایده ای نداره هرچی بگی ببخشید

چون چشامون چیزی روکه باید می دیدو دیگه دید

برو ولی من تورو دیگه نمی کنم حلال

تواون دنیا باز خواستت می کنم با چندتا سوال

تنهام بذار عشق- تو وجودم شده خاموش

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت راهی به جز گریز برایم نمانده بود این عشق آتشین پر از درد و بی امید در وادی گناه و جنونم کشانده بود رفتم که داغ بوسه پر حسرت تو را با آبهای دیده ز لب شستشو دهم رفتم که نا تمام بمانم در این سرود رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم رفتم مگو مگو که چرا رفت، ننگ بود عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما از پرده خموشی وظلمت چو نور صبح بیرون فتاده بود به یک باره راز ما رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم در لابلای دامن شبرنگ زندگی رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی من از دو چشم روشن و گریان گریختم از خنده های وحشی طوفان گریختم از بستر وصال به آغوش سرد هجر آزرده از ملامت وجدان گریختم ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز دیگر سراغ شعله آتش ز من مگیر میخواستم که شعله شوم سرکشی کنم مرغی شدم به کنج قفس خسته و اسیر روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش در دامن سکوت به تلخی گریستم نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم